„Muchy” w Kinotece 3: meksykański dramat na festiwalu 11 października

Pokazy w Kinotece 3

Jak podaje UM Warszawa na stronie warszawa.pl, film ma w programie 42. Warszawskiego Festiwalu Filmowego dwa pokazy, oba w Kinotece 3:

• 9 października 2026, godz. 13:30 (pokaz już się odbył)
• 11 października 2026, godz. 18:30

O czym jest film

Bohaterem jest mężczyzna, który wynajmuje pokój u samotnej kobiety, żeby mieszkać blisko szpitala, w którym leczy się jego żona. Potajemnie sprowadza do mieszkania syna, co narusza ustalony porządek życia gospodyni. W niewielkim mieszkaniu nawet zwykłe czynności potrafią wywołać napięcie.

Choroba matki nadaje rodzinnej historii poważniejszy wymiar. Ojciec próbuje zapewnić bliskim bezpieczeństwo, chłopiec szuka odrobiny normalności w obcym otoczeniu, a właścicielka lokalu traktuje przybyszów jako naruszenie swojej prywatności. Konflikty toczą się bez wielkich deklaracji. Ważnym motywem jest komputerowa strzelanka, która pozwala spojrzeć na wydarzenia oczami dziecka.

Co podkreśla krytyk

Recenzję filmu napisał Andrzej Łucjan. Zwraca uwagę na czarno-białe zdjęcia, które nadają wnętrzom surowy wygląd, i na cierpliwą kamerę obserwującą ludzi zmuszonych do bliskiego sąsiedztwa. Jego zdaniem część scen rozciąga prostą formułę ponad potrzebę, a scenariusz prowadzi znajomość lokatorów w dość przewidywalnym kierunku.

Najmocniej ocenia warstwę dźwiękową. Brzęczenie much, szmery, odgłosy zza ściany i alarmy elektroniczne nabierają według niego intensywności odczuwanej niemal fizycznie, a elektroniczne odgłosy gry wprowadzają odmienny rytm. Podsumowuje, że „Muchy” to „kameralny dramat o rodzinnej bezradności”, którego dopracowane brzmienie jest ciekawsze od fabuły.

Dobrze ocenia też aktorów. Teresita Sánchez przekonująco gra osobę przywiązaną do własnych przyzwyczajeń, a jej szorstkość stopniowo nabiera bardziej ludzkiego wymiaru. Bastian Escobar wnosi dziecięcą spontaniczność podszytą niepewnością, a Hugo Ramírez oddaje zmęczenie człowieka obciążonego rodzinnymi problemami.

Twórcy

Fernando Eimbcke kształcił się na UNAM. Jego fabularny debiut „Duck Season” pokazano w 2004 roku na festiwalu w Cannes. Cztery lata później „Lake Tahoe” zdobyło na Berlinale nagrodę FIPRESCI i wyróżnienie im. Alfreda Bauera. „Club Sandwich” otrzymał Złotą Muszlę w San Sebastián, a w 2025 roku „Olmo” trafił do sekcji Panorama berlińskiego festiwalu.

Za zdjęcia odpowiada María Secco. Montażem zajęli się Salvador Reyes Zúñiga i sam reżyser, a dźwiękiem Javier Umpierrez.